vrijdag 8 februari 2008

Interculturele lotsbestemmingen

Voor de gebondenheid van individuen of hele families in collectieve lotsbestemmingen, moeten we heel duidelijk de mensen onderscheiden, die hun oorsprong in twee of meerdere culturen hebben of op een andere manier gelijktijdig aan twee of meerdere collectieve velden zijn gebonden.

Het opstellen van deze collectieve feiten voert vaak tot ophef bij de betrokkenen en de verzoenende dynamieken die in het familieopstellen vaak werken, laten het op dit punt meer dan eens afweten.

Interculturele lotsbestemmingen, zoals biculturaliteit of het leven in een ander land door emigratie of adoptie uit een ver land of doordat het land van de voorouders niet meer bestaat, (door bijvoorbeeld politieke gevolgen of de gevolgen van landloosheid), kunnen met de "ordeningen der liefde" uit het familieopstellen, niet altijd verzoend worden.
*
Dit is een deel uit een artikel van Wolfgang Könighaus over interculturele lotsbestemmingen welke te lezen zijn op zijn eigen website.

donderdag 7 februari 2008

De stilte spreekt altijd op z'n zachtst

Nog even dan komen de bloesems weer uit en groeit er hoop in ranke takken. En wanneer men in stilte naar dit schouwspel kijkt, lijkt de natuur haar eigen taal te spreken. Alsof het fluistert...Carpe, carpe diem, pluk de dag.

Als je je leeg maakt, voel je de vibratie die het leven met zich meedraagt en zingt het van geven voor wat het is. Zonder oordeel en zonder waarde. De rivier stroomt en de wolken vlieden van oost naar west en noord naar zuid. Het is alsof in haar aanraking haar vruchten bloeien in de eerste lentezon. Soms nog met de kou in haar grond en het water dat haar verdrinkt, maar met de tijd komt het leven telkens weer bovendrijven of groeien.
foto: Kevin Kelly (http://www.asiagrace.com/)

Zo is het ook telkens weer met opstellingswerk en het fenomenologisch proces als je met enige afstand ernaar kijkt. Je wordt er vaak stil van. Geboeid en geraakt word je als je beseft hoe groot de krachten zijn achter dat wat ons ter wereld brengt. Dat wat ons verbindt en ons (onder)scheidt. En hoe hard het leven soms ook moge zijn en op ons af kan komen...de stilte weerspreekt vaak de pijn van 'verlaten' zijn (vaak een kernproces van depressies). Als alles er mag zijn kan het leven pas volledig tot wasdom komen, als het tenminste ook volledig gezien en ervaren mag worden. Net als alle seizoenen van het jaar. Geen moment uitgesloten maar volledig verbonden met wat zich voordoet en heeft voorgedaan.

Zoals de (Japanse) Kersenbloesem(Sakura) steeds maar weer uitkomt en een teken is van hernieuwde hoop op een goed liefdevol jaar zo wens ik iedereen de komende tijd veel goeds. Het is in Azië namelijk Chinees nieuwjaar (Confuciaanse jaarkalender en Onul op z'n Koreaans) dus een goed moment om iedereen (opnieuw en wellicht iedere dag) een goed nieuwjaar te wensen.

dinsdag 5 februari 2008

Tot in het diepst van mijn wezen

Begin vorig jaar maakte ik voor het eerst een opstelling mee - nog niet eerder hoorde ik over deze bijzondere manier om innerlijke waarheden aan het licht te krijgen.


foto byef5, 'I love you mother', mother with daughter making morningtalk

In de zomer van 2007 reisde ik naar Duitsland af om een weekend Intercultureel systemisch werk mee te maken en liet ik wederom een opstelling doen. Deze opstelling heeft me enorm geraakt en heeft iets heel wezenlijks in mij losgemaakt. Het zien van onderliggende bewegingen, die niet zo met het blote oog te zien zijn en naar voren komen bij een opstelling, hebben me tot in het diepst van mijn ziel geraakt. Door te zien waarin ik 'vastliep', waardoor ik me niet kon verbinden met mezelf en de wereld om me heen, heeft de opstelling ruimte gemaakt voor nieuwe ervaringen en gevoelens, waardoor ik meer een plek schijn te krijgen.

Als geadopteerde heb ik dikwijls het gevoel dat ik er niet mag zijn, ik als een soort van ' aliën' over deze aardbol wandel en vaak niet gezien en/of gehoord word. Vaak voel ik me eenzaam en onbegrepen. Middels opstellingswerk leer ik me steeds meer te verbinden en krijg ik meer inzicht in hoe de (adoptie) dynamieken werken. En zo is er op deze manier ook steeds meer begrip voor mij - als mens: als Adisti gekomen.

Adisti