zondag 1 februari 2009

Reacties van Deelnemers

Een paar reacties van deelnemers

"In de relatie waarin ik nu zit, kan ik blijven. Zeker toen ik de stap hebben durven zetten om af te reizen na Korea. Er is sindsdien zoveel veranderd" - geadopteerde -


"Het was een hele bijzondere ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Het heeft inzichten gegeven die in de toekomst handvaten geeft. Ik hoop dat meer mensen zullen begrijpen dat adoptie echt een laatste redmiddel moet zijn en niet een oplossing is voor een langgekoesterde kinderwens." - geadopteerde -


"... ik ben diep geschokt door het verdriet en de wereld van leed achter adopties, die mij duidelijk werd bij het adoptie-familie opstellingen weekeinde van de UAI, afgelopen week. Ik kan mij niet meer voorstellen dat wij daaraan mee willen werken. Alleen als het echt, echt, echt heel noodzakelijk is voor een kindje.." - aspirant adoptiemoeder -


"Ik had mij altijd voorgesteld dat adoptie een mooie oplossing is voor kinderen en dat zij daar gelukkig mee zijn. Wat heb ik mij vergist in deze oppervlakkige benadering. Soms schaam ik mij voor mijn beroep. Ben mij nu bewust, dat ik eigenlijk niets weet van de gevolgen van adoptie. Heb teveel geluisterd naar maatschappelijk gewenste antwoorden en ja ik geef het toe; ik zag de adoptieouders als de echte ouders..." - hulpverlener -


"Ik wil geen slachtoffer zijn. Want zo voel ik mij ook niet. Ik ben namelijk erg gelukkig met mijn adoptieouders. Maar desondanks had ik toch altijd iets onbestemds in mij dat kon uitmonden in een zwaar gevoel. Nu ik dit heb kunnen delen en heb gezien, dat het niet van mij is maar behoort tot de familie waar ik vandaan kom, kan ik makkelijker adem halen..." - geadopteerde -


"Het is vreselijk wat ik gezien heb. Het bevestigd echter wel wat ik altijd al gevoeld heb; dat ik ben geboren uit een incesteuze daad heeft mij levenslang achtervolgd. Maar zonder dat de groep wist dat dit speelde en toch dit beeld naar voren kwam, heeft mij verbijsterd. Gek genoeg, nu ik het gezien heb, voel ik toch veel meer rust..." - geadopteerde -


"Wat mij zo intrigeerde is, dat mijn kind (de adoptiemoeder werd gecorrigeerd - 'uw adoptiekind' - voor deze twee dagen is het een goede oefening om dit zo te gebruiken) 'zei, dat ze nooit naar haar biologische moeder (opnieuw wordt de adoptiemoeder gecorrigeerd - 'de moeder' -) taalt en wat ik nu gezien heb, ergens altijd heb gevoeld, dat ze het niet doet omdat ze mij geen pijn wil doen (de adoptiemoeder huilt) omdat ze bang is, dat ze anders weer weggegeven wordt. Dit beeld doet mij vreselijk pijn...want ik besef plots dat ik ook geen band heb met mijn moeder..." - adoptiemoeder -

0 reacties: